2012 சென்னை புத்தக கண்காட்சி

2012 சென்னை புத்தக கண்காட்சி. கடந்த வாரம் ஞாயிறு அன்று சென்றிருந்தேன்.  என்னதான் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் என்று தெரிந்தாலும் நமக்கு ஞாயிறுதான் செட் ஆகிறது. மதியம் 3:30 மணிக்கு சென்றுவிட்டேன். சிறிது நேரத்தில் அலுவலக நண்பரும் சேர்ந்துகொள்ள, அவரிடம் ரெண்டு மூணு மணி நேரம் சுத்தணும் பரவாயில்லியா என்றேன். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட, முதல் வாயிலில் இருந்து ஆரம்பித்தோம். 

அங்கு இங்கு என சுற்றினாலும், கிழக்கு எங்கே என எதிர்பார்ப்பதில் நான் இன்னும் தாமரையாகவே இருக்கிறேன். உண்மையாக சொன்னால், கிழக்கு இந்த முறை சற்று ஏமாற்றம்தான் அளித்தது. சென்ற வருடம் இருந்த அளவு, இந்த வருடம் பல புத்தகங்கள் அவ்வளவாக ஈர்க்கவில்லை. ரெண்டு ஸ்டாலாக போட்டிருந்தாலும், பெரும்பாலும் அதே புத்தகங்கள்தான் குவிந்திருந்தது. 

சுஜாதா. இன்னமும் தலைவர் புத்தகங்கள்தான் நிறைய பேருக்கு பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. கிழக்கில் பார்த்த வரை, புத்தகம் வாங்கும் அனைவரும் குறைந்தபட்சம் தலைவர் எழுதிய ஒரு புத்தகத்தையேனும் வாங்குகிறார்கள். இருபது முப்பது வருடங்களுக்கு முன் எழுதிய கதைகளெல்லாம் இன்று வாசிப்பவர்களுக்கும் பிடிக்கிறதென்றால், என்ன மாதிரியான மனுஷன் இவர்?! ரஜினி, ரஹ்மான், சச்சின்...இவர்களை எல்லாம் பிடித்திருந்தாலும் சந்திக்கவேண்டும் என்று இதுவரை ஆசைப்பட்டதில்லை. ஆனால் தலைவரை ஒரு முறையேனும் தரிசிக்க வேண்டும் என்று ஆவலாய் இருந்தேன். ப்ச்...ஒரு லோடு மண் :(

கண்டிப்பாக வாங்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்திருந்தது கவிஞர் வாலியின் 'நினைவு நாடாக்கள்'தான். மற்றதெல்லாம் கண்காட்சிக்கு போன பின் அலைந்து திரிந்து வாங்கியதுதான். நான் பெரும்பாலும் தீவிர இலக்கியங்களையோ, மனம் நெகிழவைக்கும் கதைகளையோ வாசிக்க விரும்புவதில்லை. த்ரில்லர் கதைகள் மற்றும் கிழக்கு வெளியிடும் முக்கிய நபர்கள், நிறுவனங்கள், நிகழ்வுகள் குறித்த புத்தகங்கள்தான் இன்னும் ஃபேவரைட்டாக இருக்கிறது.

புத்தகங்கள் வாங்கி முடித்த பின் கிளம்பும்போது நாங்கள் கண்ட காட்சி. புத்தக அரங்கிற்கு வெகு அருகில் ஒரு கார் நின்றிருந்தது. அங்கு நின்றிருந்த செக்யூரிட்டி, டிரைவரிடம் வண்டியை எடுக்க சொல்லிகொண்டிருக்கும்போது, ஒருவர் கொஞ்சம் கால் ஊன்றியபடி கார் அருகே நடந்து வந்தார். இயக்குனர் மணிவண்ணன்! முன்பு படத்தில் பார்த்தது போலில்லை. உடல் நலம் குன்றி கொஞ்சம் இளைத்திருந்தார். அவரை பார்ப்பதற்கே ரொம்ப கஷ்டமாக இருந்தது. மனதில் ஒரு நிமிடம், அவ்வை சண்முகி காட்சிகள் ஞாபகத்திற்கு வந்தன. கவுண்டருக்கு பிறகு, விவேக், வடிவேல் ஆகியோர் முன்னணிக்கு வரும்முன் இவர்தானே சில காலம் ஒரு கலக்கு கலக்கிகொண்டிருந்தார்!


இந்த வருடம் வாங்கிய புத்தகங்கள்

1. நினைவு நாடாக்கள் - கவிஞர் வாலி - ரூ.140/-
2. சச்சின் - ஒரு சுனாமியின் சரித்திரம் - கே.ஆர். ரமேஷ் - ரூ.140/-
3. யுத்தம் - நக்கீரன் கோபால் - ரூ.300/-
4. வாழ்க வளமுடன் - வி.ராம்ஜி - ரூ.75/-
5. இன்ஃபோசிஸ் நாராயணமூர்த்தி - என்.சொக்கன் - ரூ.85/-
6. ஃபேஸ்புக் வெற்றி கதை - என்.சொக்கன் - ரூ.115/-
7. வாரன் பஃபட் - பணக் கடவுள் - செல்லமுத்து குப்புசாமி - ரூ.110/-
8. கிளியோபாட்ரா - முகில் - ரூ.95/-
9. வில்லாதி வில்லன் - பாலா ஜெயராமன் - ரூ.125/-

தலைவர் ஸ்பெஷல்

1. 14 நாட்கள் - ரூ.60/-
2. சிவந்த கைகள் - ரூ.60/-
3. இருள் வரும் நேரம் - ரூ.90/-
4. தங்க முடிச்சு - ரூ.60/-
5. ஆ! - ரூ.120/-

இன்னமும் மனதுக்கு ஏதோ ஒரு திருப்தி கிடைக்காமல் இருக்கிறது. மறுபடியும் காணும் பொங்கல் அன்று செல்லலாம் என்றிருக்கிறேன். தலைவரின் மேலும் சில புத்தகங்கள், இஸ்ரேல் உளவு அமைப்பு குறித்த ஒரு புத்தகம், யுவகிருஷ்ணாவின் அழிக்கப்பிறந்தவன் மற்றும் சில காமிக்ஸ்கள் எல்லாம் லிஸ்டில் இருக்கின்றன. பார்ப்போம்!

2011ல் ரசித்து பார்த்த படங்கள்

எங்கேயும் எப்போதும் 

தமிழ் இயக்குனர்களின் முதல் படத்தின் முதல் காட்சியை யோசித்து பாருங்கள். பெரும்பாலும் அது ஒரு பாஸிட்டிவ் செண்டிமென்ட்டையே பிரதிபலிக்கும். இந்த விஷயத்தில் இயக்குனர் சரவணனை பாராட்டியே ஆகவேண்டும். முதல் காட்சியே விபத்து. பலர் இறந்து போகிறார்கள். இதுதான் க்ளைமேக்ஸும் கூட‌. 

முதலிலேயே க்ளைமேக்ஸை காட்டிவிட்டால் பின்பு படத்தில் என்ன ஆர்வம் இருக்கும் என்று எண்ணியவர்களுக்கு நிறைய ஆச்சரியங்களை வைத்திருந்தார். தினந்தோறும் செய்தித்தாள் வாசிக்கும்போது எங்கேனும் விபத்து குறித்த செய்திகள் இருந்தால் இந்த படம் நினைவுக்கு வருவதை இன்னும் தவிர்க்க முடியவில்லை.  

ஜெய்-அஞ்சலி மற்றும் ஷ்ராவனந்த்-அனன்யா ஆகியோரின் காதல் காட்சிகள் படு யதார்த்தம். பொதுவாக பெண்களுக்கு முன், நான் நல்லவன் என்று காட்டிகொள்ளும் கேரக்டர்கள் மத்தியில், அனன்யாவிடமே தம்மடிக்க சில்லறை கேட்கும் ஷ்ராவனந்த் கேரக்டர் ரசிக்கும்படி இருந்தது. 

அஞ்சலி - போல்டான பெண்ணுக்குண்டான பாடி லாங்க்வேஜ், குரல் எல்லாமே சிறப்பாக அமைந்திருந்தது. குறிப்பாக ஜெய்யை டாமினேட் செய்யும் காட்சிகள்,  காதலன் இறந்துகிடக்கும்போது உடல் உறுப்பு தானம் பற்றி டாக்டரிடம் அழுதுகொண்டே சொல்லும் காட்சி.. என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. இப்போதெல்லாம் அனுஷ்காவிற்கு பிறகு அஞ்சலியைத்தான் கவனிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

ஆடுகளம் 

ஈகோவை நேட்டிவிட்டியுடன் அழகாக கட்டிய படம். ஹீரோயிசத்திற்கான வாய்ப்புகள் இருந்தும் அதை தவிர்த்ததினாலேயே தனுஷை ரொம்பவும் பிடித்துப்போனது. செல்வராகவனால் மட்டுமே தனுஷிடமிருந்து சிறப்பான நடிப்பை வெளிக்கொணர முடியும் என்று நம்பியிருந்த எனக்கு, நானும் ஆட்டத்துல இருக்கேன் என்று வெற்றிமாறன் புரியவைத்தார். 

சேவல் சண்டையில் முதல் முறை வெற்றி பெறும் காட்சியில் தனுஷின் நடிப்பை பார்த்து அசந்துபோய்விட்டேன்.  ஒவ்வொரு மனிதனுக்கு உள்ளேயும் தோல்வியை தாங்க முடியாத ஒரு ஈகோ பிடித்தவன் இருக்கிறான் என்பதை உணரவைத்த படம். 

மங்காத்தா

அந்த படத்திலிருந்து சுட்டது, இந்த படத்திலிருந்து சுட்டது என குறை கூற ஆயிரம் காரணங்கள் இருந்தாலும் அஜித்தின் ஸ்க்ரீன் ப்ரெச‌ன்ஸிற்காகவே ரசித்து ரசித்து பார்த்த படம். ஒரு விஷயம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அஜித்தின் 50௦வது படத்தை கெளதம் இயக்குவதாக இருந்தது. ஒரு சில காரணங்களால் அது நடக்காததால் கெளதம் ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார், "நாலு பசங்க ஹீரோவா நடிக்கறாங்க, அவங்களோட இவரும் நடிக்கறார்". இதற்கு அஜித் எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை.  மங்காத்தாவில் நடித்தார்.  அவ்வளவே.

இதற்கு முன் மேக்கிங்கிற்காக பில்லா பிடித்திருந்தது.  அதற்கு முன் வந்த சில படங்களில் அஜித் செய்யும் பில்டப்பை வெகுவாக கிண்டல் செய்திருக்கிறேன்.  ஆனால் இந்த படத்தில் அஜித்தை முழுக்க முழுக்க ரசித்து பார்த்தேன். அந்த இன்டர்வெல் சீன்....என்ன மாதிரியான மாஸ்! 

"இப்போ ஹீரோ என்ட்ரி, அதாவது என் என்ட்ரி. த கிங்.....த கிங்மேக்கர்!" என்று கர்ஜிக்கும்போதும் சரி, பணத்தை இழந்த பின் வைபவ்விடம் "பயமா இருக்குல்ல, உனக்கெல்லாம் ஐநூறு கோடி வந்தா என்ன போனா என்ன? ஆனா எனக்கு வேணும், ஐ'ம் எ கிங்மேக்கர்டா" என்று ஆவேசப்படும்போதும் சரி....தல தலதான்! 

சில காட்சிகளில் வரும் அநாகரிகமான வார்த்தைகளை மட்டும் தவிர்த்திருக்கலாம். வெறும் உதட்டசைவாக இருந்தாலும் எளிதாக கண்டுபிடிக்கமுடிந்தது.

EXAM

உணர்வுபூர்வமாக பல படங்களை பார்த்திருக்கிறோம். இது முழுக்க முழுக்க அறிவுபூர்வமான படம்.  படம் பார்ப்பவர்களின் இன்டெலிஜென்ஸுக்கு கண்டிப்பாக இந்த படம் ஒரு சவால்தான்.

ஒரு நிறுவனத்தில் சிஇஓவின் பிஏ பணிக்கான கடைசி கட்ட தேர்வு. எட்டு பேர் போட்டியாளர்கள். அதில் ஒருவர் மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். எட்டு பேரும் ஒரு அறையில் அமரவைக்கப்படுகின்றனர். தேர்விற்கான நேரம் மொத்தம் 80௦ நிமிடங்கள்.  தேர்வு அறையினுள் வரும் அந்த அலுவலகத்தை சேர்ந்த ஒருவர் இந்த தேர்வின் விதிமுறைகளை சொல்கிறார்.

1. அவரிடமோ அல்லது அங்கு நிற்கும் செக்யூரிட்டியிட‌மோ யாரும் பேசக்கூடாது
2. விடைத்தாளுக்கு எந்த சேதமும் ஏற்படக்கூடாது
3. எந்த காரணத்திற்காகவும் தேர்வு நேரம் முடியும் முன் யாரும் வெளியே போகக்கூடாது

இந்த விதிகளை மீறுபவர்கள் தேர்வு அறையிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவர். இவற்றை எல்லாம் சொல்லிவிட்டு அவர் சென்றுவிட, போட்டியாளர்கள் தேர்வுக்கு தயாராகின்றனர். தாளை திறந்தவுடன் அவர்களுக்கு அதிர்ச்சி. அதில் கேள்வியே இல்லை. கேள்வியே இல்லாமல் என்ன பதில் எழுதுவது?........இதற்கு மேல், கேள்வி என்ன‌, யார் தேர்வு செய்யப்படுகிறார்கள் என்பதை படத்தை பார்த்து தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.


ROCKSTAR

டெல்லியில் இருக்கும் ஒரு சாதாரண இளைஞன் எப்படி ஒரு ராக்ஸ்டாராக மாறுகிறான் என்பதே கதை. மனதில் வலி இருந்தால்தான் பெரிய அளவில் சாதிக்க முடியும் என்று ஒருவர் கூற, அதற்கு காதல்தான் சரியான வழி என முடிவு செய்து நர்கிஸ் உடன் பழக ஆரம்பிக்கிறார் ரன்பீர். பழகிய சில நாட்களில் நர்கிஸ் திருமணமாகி Pragueக்கு சென்றுவிட, அதன்பின் அவரை மறக்க முடியாமல் தவித்தாலும், இசையில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரன்பீருக்கு புகழ் கிடைக்க ஆரம்பிக்கிறது.

Pragueல் ஒரு இசை நிகழ்ச்சி நடத்தும் வாய்ப்பு ரன்பீருக்கு கிடைக்க, அதை பயன்படுத்தி நர்கிஸை மீண்டும் சந்திக்கிறார். அதன் பின் அவர்கள் வாழ்கையில் பல மாற்றங்கள். அதையெல்லாம் படம் பா.தெ.கொ.

இரண்டாம் பாதியில் கொஞ்சம் திரைக்கதையில் தொய்வு ஏற்படுவது போன்று தோன்றினாலும் ரன்பீர் கபூரின் நடிப்பு அதையெல்லாம் தாண்டி மனதில் நின்றது படத்திற்கு பெரிய ப்ளஸ். எனக்கென்னமோ இது ரன்பீர் கபூரை மனதில் வைத்தே எழுதப்பட்ட கதை என்று தோன்றியது.

ஏ.ஆர்.ரஹ்மான். இந்த பெயர் மட்டும்தான் இந்த படத்தை பார்ப்பதற்கு முக்கிய காரணம்.  என்ன ஒரு இசை! படத்தில் இசையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து மோஹித் செளகான் ஒவ்வொரு பாடலையும் அசத்தலாக பாடியிருக்கிறார். அடுத்த வருடம் இந்த படம் இசை சம்பந்தப்பட்ட நிறைய விருதுகளை அள்ளப்போவது மட்டும் உறுதி.

அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

த‌மிழ‌க‌ முத‌ல்வ‌ருக்கு கோடானு கோடி ந‌ன்றிக‌ள்!

சிம்பு, ப‌ர‌த், விஷால் ந‌டித்த‌ ப‌ட‌ங்க‌ளைப் பார்ப்ப‌தைவிட‌ இப்போதைக்கு வீட்டிலிருந்து அலுவ‌ல‌க‌ம் சென்று வ‌ருவ‌துதான் மிகுந்த‌ எரிச்ச‌லைத் த‌ருகிற‌து. ந‌ம்மிடையே ம‌ழை நீர் வ‌டிகால் வ‌சதி எந்த‌ ல‌ட்ச‌ண‌த்தில் இருக்கிற‌து என்ப‌து ஒவ்வொரு முறை ம‌ழை பெய்யும்போதும் தெளிவாக‌த் தெரிகிற‌து.

வீட்டின் அருகிலேயே பெருங்குடி ஏரி இருக்கிற‌து. அதை ஏரி என்று கூட‌ சொல்ல‌முடியாது. அந்த‌ இட‌ம் அண்ணா ப‌ல்க‌லைக்க‌ழ‌க‌த்திற்கு சொந்த‌மான‌ இட‌ம். அதை ர‌யில்வே குவார்ட்ட‌ர்ஸாக‌ மாற்ற‌ப்போகிறார்க‌ள் என்றும் ஒரு பேச்சு இருந்த‌து. ஆனால் த‌ற்போதைக்கு அந்த‌ இட‌த்தைப் பார்த்தால் அது ஒரு ஏரி போல‌த்தான் காட்சிய‌ளிக்கிற‌து.

இவ்வ‌ருட‌ ஆர‌ம்ப‌த்தில் நாங்க‌ள் குடியிருக்கும் தெரு ம‌ற்றும் அக்க‌ம் ப‌க்க‌ம் இருக்கும் தெருக்க‌ளிலெல்லாம் சிமெண்ட் ரோடு போட்டார்க‌ள். எந்த‌ அழ‌கில் ரோடு போட்டிருக்கிறார்க‌ள் என்று இப்போதுதான் உறைக்கிற‌து. பெய்த‌ ம‌ழைக்கு, ரோட்டில் தேங்கும் த‌ண்ணீரெல்லாம் ஏரிக்கு போகாம‌ல், ஏரி நிறைந்து தெருவுக்குள் எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிற‌து. மிகைப்ப‌டுத்திச் சொல்ல‌வில்லை, வீட்டிற்கு வெளியே தேங்கும் த‌ண்ணீரில் ந‌ட‌ந்து போனால், நிறைய‌ மீன்க‌ளையெல்லாம் காண‌முடிகிற‌து. 

டாஸ்மாக்குக்கு போகாம‌லேயே த‌ண்ணீரில் மித‌க்கும் எங்க‌ள் தெரு

இர‌ண்டு வார‌ங்க‌ளுக்கு முன் பெய்த‌ ம‌ழையின்போதே, தெருவில் த‌ண்ணீர் அதிக‌மாக‌ தேங்கியிருந்த‌து. ஃபேஸ்புக்கில் மேய‌ரின் ப்ரொஃபைலில் அவ‌ருடைய‌ தொலைபேசி எண் இருந்த‌து. கால் ப‌ண்ணிய‌போது எதிர்முனையில் ஒருவ‌ர் பேசினார். அவ‌ரின் பிஏவாக‌ இருக்க‌க்கூடும். எந்த‌ ஏரியா, தெரு என்ப‌தையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்ட‌பிற‌கு, என் பெய‌ரையும், ந‌ம்ப‌ரையும் கேட்டு வாங்கிக்கொண்டார்.

உங்க‌ள் தெருவில் ந‌ட‌வ‌டிக்கை எடுக்கும்போது, உங்க‌ளுக்குத் த‌க‌வ‌ல் தெரிவிக்க‌ப்ப‌டும் என்றார். இர‌ண்டு வார‌ங்க‌ள் க‌ட‌ந்து இப்போது ம‌றுப‌டியும் ம‌ழை பெய்து அவ‌ஸ்தையில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் கால் வ‌ந்த‌பாடில்லை.

இத்த‌னைக்கும் அடை ம‌ழை பெய்த‌து, பேய் ம‌ழை கொட்டித் தீர்த்த‌து என்றெல்லாம் சொல்லிவிட‌ முடியாது. எவ்வ‌ள‌வு பெய்ய‌ வேண்டுமோ அந்த‌ள‌வு ஒவ்வொரு வ‌ருட‌மும் பெய்துகொண்டுதான் இருக்கிற‌து. இந்த‌ ஆண்டும் விதிவில‌க்க‌ல்ல‌. இந்த‌ள‌வு ம‌ழை இப்போது இல்லையென்றால் நாம்தான் ஏப்ர‌ல், மே மாத‌ங்க‌ளில் த‌ண்ணீருக்காக‌ க‌ஷ்ட‌ப்ப‌ட‌வேண்டியிருக்கும்.

குறை ந‌ம் சாலை வ‌ச‌திக‌ளில்தான் இருக்கிற‌து. எவ‌ரெல்லாம் இந்த‌ சாலை போடும் கான்ட்ராக்ட்டில் ல‌ஞ்ச‌ம் வாங்குகிறார்க‌ளோ, அவ‌ர்க‌ளுக்கு ஒரு வேண்டுகோள். த‌ய‌வுசெய்து கொஞ்ச‌ம் குறைத்து வாங்குங்க‌ள். ஈசிஆர் அள‌வுக்கு தேவையில்லை. இர‌ண்டு ம‌ணி நேர‌ ம‌ழைக்கே பிள‌ந்து கொள்ளும் சாலைக‌ளை வைத்துக்கொண்டு என்ன‌ ம‌......வாயில் கெட்ட‌ வார்த்தைதான் வ‌ருகிற‌து.

இவ்வ‌ள‌வு ம‌ழைக்கு அப்புற‌மும் ஒரு துரும்பையும் கிள்ளிப்போடாம‌ல், ம‌க்க‌ளின் ச‌கிப்புத்த‌ன்மையை அதிக‌ரித்து எதையும் தாங்கும் வ‌லிமையை ம‌றைமுக‌மாக‌ வ‌ள‌ர்க்கும், தாயுள்ள‌ம் கொண்ட‌ த‌மிழ‌க‌ முத‌ல்வ‌ருக்கு கோடானு கோடி ந‌ன்றிக‌ள்!

ந‌ன்றி ம‌ற‌ப்ப‌து ந‌ன்ற‌ன்று

ஏழாம் அறிவு - முருக‌தாஸ் & சூர்யா. இந்த‌ காம்பினேஷ‌னுக்காக‌வும்,  ஆடியோ ரிலீஸின்போது கொடுத்த‌ ஹைப்'பையும் எதிர்பார்த்து, ஆசை ஆசையாக‌ ப‌ட‌ம் பார்க்க‌ப்போனால், நொந்துபோன‌துதான் மிச்ச‌ம். க‌ண்டிப்பாக‌ இது ஒரு வித்தியாச‌மான‌ க‌தைக்க‌ள‌ன். இதில் இருவேறு க‌ருத்துக‌ள் இல்லை. ஆனால் திரைக்க‌தை? செம‌ சொத‌ப்ப‌ல். முத‌ல் பாதியில் வ‌ரும் காட்சிக‌ள் பெரும‌ள‌வு ஈர்க்காத‌து திரைக்க‌தையின் ப‌ல‌வீன‌ம். ஹீரோவும் ஹீரோயினும் காத‌லித்தே ஆக‌வேண்டும் என்ற‌ க‌ட்டாய‌ விதியை த‌ய‌வுசெய்து மாத்துங்க‌ப்பா!

க‌தைக்கு ச‌ம்பந்த‌மே இல்லாம‌ல் வ‌ரும் காமெடி ட்ராக், குத்துப்பாட்டு, லூசு ஹீரோயின், லூசாக‌ இருந்தாலும் அவ‌ளையே காத‌லிக்கும் ஹீரோ..இது போன்ற‌ விஷ‌ய‌ங்க‌ள் இல்லாம‌ல் க‌ள‌மிற‌ங்கிய‌து ம‌ட்டுமே ஆறுதலாக‌ இருந்த‌து. ர‌ஜினி, க‌ம‌லுக்குப் பிற‌கு சூர்யாவின் திற‌மையை விய‌ந்து ர‌சிக்கிறேன். ப‌ட், வாட் டு டூ? பெட்ட‌ர் ல‌க் ஃபார் 'மாற்றான்' சூர்யா.

****************

இந்த‌ வ‌ருட‌ க‌டைசியில் பார்க்க‌வேண்டிய‌ ப‌ட‌ங்க‌ளின் லிஸ்ட் நீண்டுகொண்டே போகிற‌து. 

Ra.One,  The Adventures of Tintin,  Rockstar,  Don 2 & Mission Impossible 4. ஷாரூக்கிற்காக‌ ரா.ஒன்னை ரொம்ப‌வும் எதிர்பார்த்தேன். பார்க்கிற‌வ‌ர்க‌ளெல்லாம் நெக‌ட்டிவ்வாக‌வே சொல்லிக்கொண்டிருப்ப‌தால் இதை ம‌ட்டும் ஊரில் பார்த்துவிட்டு, ம‌ற்ற‌ ப‌ட‌ங்களையெல்லாம் ச‌த்ய‌ம், சத்ய‌ம் & ச‌த்ய‌ம்...

****************

சமீப‌ மாத‌ங்க‌ளில் புகைப்ப‌ட‌ம் எடுக்கும் ஆர்வ‌ம் அதிக‌மாயிருக்கிற‌து. பார்க்கும் விஷ‌ய‌ங்க‌ளில் பிடிக்கின்ற‌ எதையும் உட‌னே கைது செய்து, http://flickr.com/photos/raghuclicksல் ரிலீஸ் செய்துவிடுகிறேன். ஃபோட்டோஷாப்பில் எந்த‌ வித்தைக‌ளும் செய்வ‌தில்லை.

இர‌ண்டு கார‌ண‌ங்க‌ள். ஒன்று சோம்ப‌ல். ம‌ற்றொன்று, என்ன‌தான் நாம் எடுக்கும் ப‌ட‌ங்க‌ளை ஃபோட்டோஷாப்பில் விளையாடி கூடுத‌ல் அழ‌காக்கினாலும், அது உண்மைய‌ல்ல‌ என்று ம‌ன‌துக்கு உறுத்தும்போது ந‌ன்றாக‌ வ‌ந்திருக்கும் ஃபோட்டோ கூட‌ பிடிக்காம‌ல் போய்விடுகிற‌து.

****************

பெட்ரோல் விலை -  இதை நினைத்து ச‌மூக‌ வ‌லைத்த‌ள‌ங்க‌ளில் புல‌ம்புவ‌தை த‌விர‌ ஒன்றும் செய்ய‌முடிய‌வில்லை. இன்னொரு முறை விலையேற்றினால், வீட்டை விட்டு போய்டுவோம் என்று ம‌ம்தா பான‌ர்ஜி ம‌ன்மொக‌ன்சிங்கிற்கு ப‌ய‌ம் காட்டியிருக்கிறார். பிஜேபி, க‌ம்யூனிஸ்ட்டுக‌ளெல்லாம் கார‌சார‌மாக‌ மீடியாவின் ப‌சிக்குதான் உண‌வு அளிக்கிறார்க‌ள். வேறு ஒன்றையும் கிழிக்க‌வில்லை. நான் முடிவு செய்துவிட்டேன். அடுத்த‌ பாராளும‌ன்ற‌த் தேர்த‌லில், சுயேட்சையாக‌ நிற்கும் குப்ப‌னுக்கோ, சுப்ப‌னுக்கோ ஓட்டு போட்டாலும் போடுவேனே த‌விர‌ ச‌த்தியமாக‌ காங்கிர‌சிற்கு கிடையாது.

****************

ப‌ல‌ நாட்க‌ளாக‌ க‌வ‌னித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். ப‌திவு எழுதும் நிறைய‌ பேர், பிர‌ப‌ல‌ ப‌திவ‌ர்க‌ள் உட்ப‌ட‌, த‌ங்க‌ளுக்கு வ‌ரும் பின்னூட்ட‌ங்க‌ளுக்கு ஒரு ந‌ன்றி பின்னூட்ட‌ம் கூட‌ இடுவ‌தில்லை. ஏன் இப்ப‌டி ஒரு அல‌ட்சிய‌ம்? நேர‌மில்லை என்றெல்லாம் சொன்னால் க‌ண்டிப்பாக‌ நான் ந‌ம்ப‌மாட்டேன். ஆறேழு ப‌த்தியில் ப‌‌திவெழுதி, இருக்கின்ற‌ திர‌ட்டிக‌ளிலெல்லாம் இணைக்க‌‌ நேர‌ம் கிடைக்கும்போது, ஒரு ந‌ன்றி சொல்ல‌வா நேர‌ம் இல்லாம‌ல் போய்விட்ட‌து?

தீபாவ‌ளி - ப‌ய‌ண இம்சைக‌ள், ப‌ட‌ங்க‌ள் & SADDA HAQ

MAN PROPOSES, GOD DISPOSES........ON THE FESTIVAL DAY TOO!

தீபாவ‌ளி அன்று ஊருக்குச் செல்ல‌ இதுதான் ப்ளான். காலை ஆறு மணி அளவில் பெருங்குடி ரயில் நிலையத்திலிருந்து பீச் ஸ்டேஷன். பின்பு அங்கிருந்து திருமால்பூர் செல்லும் ரயில் மூலமாக ஊருக்கு செல்ல வேண்டும்.

காலையில் அலாரம் வைத்து மூன்று முறை ஸ்நூஸ் செய்து கஷ்டப்பட்டு எழுந்து அவசரவசரமாக பெருங்குடி ரயில் நிலையத்திற்கு ஓடினால் ஓடினால், வாழ்க்கையின் ஓர‌த்திற்கே ஓடிய‌து போல் ஓடினால், "இன்று ரயில் சேவை ஞாயிறு அட்டவணைப்படி செயல்படும்" என்று போர்ட் வைத்திருந்தார்கள்.

அப்படியென்றால் முதல் ரயில் காலை 6:53க்கு. பீச் ஸ்டேஷனில் திருமால்பூர் ரயில் காலை 7:05க்கு. அடடா ஆரம்பமே அசத்தலா இருக்கே! சரி என்ன செய்வது? பேபி நகர் பஸ் ஸ்டாப் சென்று அங்கிருந்து பஸ் பிடித்து கோயம்பேடு போய்விடலாம்.

ஆர்வ‌மாக‌ ர‌யில் நிலைய‌த்திலிருந்து வெளியே வ‌ந்து பார்த்தால்.............ப‌க்க‌த்தில் ம‌ட்டும் த‌ம‌ன்னா இருந்திருந்தால் "அட‌டா ம‌ழ‌டா அட‌ம‌ழ‌டா" என்று ஆடியிருப்பேன். வான‌த்தை நிமிர்ந்து பார்த்தேன். அந்தாள் (ம‌ன‌துக்கு மிக‌ நெருக்க‌மான‌ க‌ட‌வுள்) அங்கிருந்து "உன்னை அவ்ளோ சீக்கிர‌ம் போக‌ விட்ருவ‌னா?" என்று கேட்ப‌து போலிருந்த‌து. அரை ம‌ணி நேர‌ம் காத்திருந்தேன். க‌ளைத்துப்போன‌ ம‌ழை, தூற‌லாக‌ இளைத்துப்போயிருந்த‌து. ப‌ஸ் ஸ்டாப்புக்கு 'ர‌ன்'னினேன்.

கால் ம‌ணி நேர‌ம் கால் க‌டுக்க‌ காத்திருந்தேன். ஹுஹும் M70 எட்டிக்கூட‌ பார்க்க‌வில்லை. M7 வ‌ந்த‌து. தி.ந‌க‌ர் சென்று அங்கிருந்து ஏசி ப‌ஸ்ஸில் சென்றுவிட‌லாம் என‌ தோன்றிய‌து. ம‌ழையில் ந‌னைந்து, குளிரில் ந‌டுங்கி, ஏசி ப‌ஸ்ஸில் ப‌ய‌ண‌ம் செய்து ஊருக்கு போனால்..... வீட்டில் நுழைந்த‌வுட‌ன் "சமைய‌ல்லாம் முடிஞ்சிடுச்சு, ப‌டைக்க‌ வேண்டிய‌துதான். சீக்கிர‌ம் த‌லைக்கு குளிச்சுட்டு வா" என்றார்க‌ள்.  என்ன‌ வாழ்க்கைடா இது!

ROCKSTAR ர‌ஹ்மான்

விரைவில் வெளிவ‌ர‌‌ப்போகும் ஹிந்தி திரைப்ப‌ட‌மான‌ ராக்ஸ்டார் ப‌ட‌த்திற்கு ந‌ம் ர‌ஹ்மான்தான் இசைய‌மைத்திருக்கிறார். இப்ப‌டத்தில் வ‌ரும் "ச‌ட்டா ஹ‌க்" பாட‌லை கேட்கும்போதே உள்ளுக்குள் ஏதோ செய்கிற‌து. விஷுவ‌லில் ர‌ன்பீர் க‌பூரும் அச‌த்துகிறார். ச‌மீப‌ நாட்க‌ளில் இந்த‌ பாட‌லைப் போல‌ வேறேதும் ம‌ன‌ம் க‌வ‌ர‌வில்லை. அடுத்த‌து வேண்டுமானால் "ச‌ம்ம‌க் ச‌ல்லோ"வை சொல்ல‌லாம்.

பார்த்து ர‌சிக்க‌

கேட்டு ர‌சிக்க‌

தீபாவ‌ளி ப‌ட‌ங்க‌ள்

ப‌திவு எழுதுப‌வ‌ர்க‌ளிடையே இருக்கும் மிக‌ப்பெரிய‌ பிர‌ச்னை, விம‌ர்ச‌ன‌ம் எழுதுகிறேன் என்று பெரும்பாலும் 90 ச‌த‌வீத‌ம் க‌தையை சொல்லிவிடுகிறார்க‌ள். அத‌ன் பின் தியேட்ட‌ருக்கு போனால் என்ன‌ ஆர்வம் இருக்கும்? என‌வே இப்போதெல்லாம் நான் பார்க்காத‌ ப‌ட‌ங்க‌ளின் விம‌ர்ச‌ன‌ங்க‌ளை ம‌ட்டுமே வாசிக்கிறேன்.

அலுவ‌ல‌க‌த்தில் என்ன‌தான் பாஸிட்டிவ், நெக‌ட்டிவ் க‌மெண்ட்ஸ்க‌ளாக‌ கேட்டாலும், "7ஆம் அறிவு" பார்க்கும் ஆர்வ‌ம் இன்னும் குறைய‌வில்லை. அதேபோல் ஷாருக்கிற்காக‌ "Ra.One". இது 3Dயிலும் ரிலீஸாகியிருக்கிற‌து என்று நினைக்கிறேன். இர‌ண்டையும் ச‌த்ய‌த்தில்தான் பார்க்க‌ வேண்டும்.

வேலாயுத‌ம்? ஜெயா டிவியில் காமெடி சீன்ஸ் போடும்போது பார்த்துக்கொள்கிறேன். :-)

வேலை - கிடைக்கும் முன், கிடைத்த‌ பின்

ந‌ன்றாக‌ நினைவிருக்கிற‌து. க‌ல்லூரி ப‌டிப்பு முடித்து வேலை தேடும் ப‌ட‌ல‌ம் ஆர‌ம்பித்த‌ ச‌ம‌ய‌ம். தொட‌க்க‌த்தில் முழு வீச்சுட‌ன் க‌ள‌த்தில் இற‌ங்கினேன். ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்டில் என‌க்கு இய‌ல்பாக‌வே ஆர்வ‌ம் இருந்த‌தால், எம்ப்ளாய்மெண்ட் நியூஸ் ப‌த்திரிக்கையில் வெளியான‌ அத்த‌னை வ‌ங்கி தேர்வுக‌ளுக்கும் விண்ண‌ப்பித்திருந்தேன்.

ப‌ள்ளி, க‌ல்லூரி தேர்வுக‌ளுக்குக் கூட‌ அப்ப‌டி ப‌டித்த‌தில்லை. த‌லையெழுத்தை நிர்ண‌யிக்க‌ப்போகும் தேர்வு என்ப‌தால் ஒவ்வொரு முறையும் முட்டி மோதினேன். ஹுஹூம்.. என்ன‌தான் முட்டி மோதினாலும், 'ஆன‌ந்த‌ விகட‌ன்' தாத்தா போல‌ என் த‌லையும் வீங்கி போன‌தே த‌விர‌ ஒரு பிர‌யோஜ‌ன‌மும் இல்லை. நிஜ‌த்திலும் ஒரு ஐந்து நிமிட‌ பாட‌லில் ப‌ண‌க்கார‌னாகிவிட்டால் எவ்வ‌ள‌வு ந‌ன்றாக‌ இருக்கும் என்று ஏங்கிய‌ த‌ருண‌ங்க‌ள் அது. 

கிட்ட‌த‌ட்ட‌ எழெட்டு தேர்வுக‌ள் எழுதி முடிக்கையில் ப‌ல‌ மாத‌ங்க‌ளை விழுங்கியிருந்த‌து வாழ்க்கை. அத‌ற்கு பின் வேறு வேலை தேட‌ ஆர‌ம்பித்து, சில‌ நேர்முக‌த் தேர்வுக‌ளுக்குப் பின் ஸ்பென்ச‌ர் ப்ளாஸாவிலிருந்த‌ ஒரு அலுவ‌ல‌க‌த்தில் வேலை கிடைத்த‌து. ஆனால் இந்த‌ வேலை கிடைக்கும் முன் வாழ்ந்தேனே ஒன்ற‌ரை வ‌ருட‌ வாழ்க்கை. கொடுமை!

வேலைக்கு போகாம‌ த‌ண்ட‌மா இருக்கியே என்று அப்பாவோ அம்மாவோ ஒருபோதும் கேட்ட‌தில்லை. எப்போதும் ம‌ன‌திற்குள் இருக்கும் க‌ஷ்ட‌த்தை வெளிப்ப‌டுத்திக்கொள்ள‌ மாட்டேன் என்றாலும், என்னை பார்க்கும்போதே அவ‌ர்க‌ளுக்கு புரிந்திருக்க‌க்கூடும். க‌ட‌ந்த‌ ஆட்சியில் திமுக‌வுக்கு பாம‌க‌ போல‌ல்லாம‌ல் மிகுந்த‌ ஆத‌ர‌வாக‌ இருந்தார்க‌ள். 

ஆனால் இந்த‌ சொந்த‌க்கார‌ர்க‌ள் என்னும் பெய‌ரில் சில‌ டார்ச்ச‌ர்க‌ள் இருக்கிறார்க‌ளே, அவ‌ர்க‌ளின் இம்சைதான் பெரிய‌ள‌வில் இருந்த‌து. ஏதாவ‌து உத‌வி செய்வோம் என்றெண்ணி அம்மாவிட‌ம் கேட்டு, காபிதூள் வாங்க‌ க‌டைக்குச் சென்றால், அங்கு யாரேனும் ஒருவ‌ர் வ‌ந்து தொலைப்பார். 

"என்ன‌ப்பா ப‌டிக்க‌ற‌?"

"எம்.எஸ்.சி முடிச்சிருக்கேன். ஜாப் ட்ரை ப‌ண்ணிட்டிருக்கேன்"

பாஸிட்டிவ்வாக‌ இருக்க‌வேண்டும் என்று ப‌ல‌ த‌ன்ன‌ம்பிக்கை க‌ட்டுரைக‌ளில் ப‌டித்திருந்த‌தால், 'ஜாப் ட்ரை ப‌ண்ணிட்டிருக்கேன்' என்றுதான் சொல்வேன். சும்மா இருக்கிறேன் என்று சொல்ல‌ மாட்டேன். ஆனால் உட‌னே அவ‌ர் கேட்பார்.

"ஓ, சும்மாதான் இருக்கியா?"

மிகைப்ப‌டுத்தி சொல்ல‌வில்லை, அக்க‌ண‌த்தில் நிஜமாக‌வே செருப்பால் அடித்த‌து போன்ற‌ ஒரு உண‌ர்வு ஏற்ப‌டும். இதை வீட்டில் சொல்ல‌வும் முடியாது. சொன்னால் அவ‌ர்க‌ளும் வ‌ருத்த‌ப்ப‌டுவார்க‌ள். அவ‌ரிட‌மும் ஏன் இப்ப‌டி கேக்க‌றீங்க‌ என்று நேர‌டியாக‌ கேட்கும‌ள‌வுக்கு ம‌ன‌தில் தெம்பில்லை. நொறுங்கிப்போயிருந்த‌ கால‌க‌ட்ட‌ம் அது. 

காய‌ம் ப‌ட்ட‌ இட‌த்திலேயே திருப்பி திருப்பி அடித்த‌வ‌ர்க‌ளிட‌மிருந்து இன்னும் வில‌கியே இருக்கிறேன். எங்கேயாவ‌து பார்த்து 'எப்ப‌டிப்பா இருக்க‌, எங்க‌ வேலை செய்ய‌ற‌' என்று கேட்டால் கூட‌, 'ந‌ல்லாயிருக்கேன்' என்று ஆர‌ம்பித்து அலுவ‌ல‌க‌ம் ப‌ற்றி சொல்வ‌தோடு ச‌ரி. ம‌ன‌தார‌ யாரிட‌மும் சிரித்து பேசுவ‌தில்லை.

இன்ன‌மும் சில‌ர் ஆட்டிட்யூட் மாற‌வில்லை. அலுவ‌ல‌க‌ம் பெய‌ர் சொல்லி சாஃப்ட்வேர் டெஸ்டிங்ல‌ இருக்கேன் என்று சொன்னால் 'இந்த‌ பேர்ல‌ ஒரு ப‌ஸ் கூட‌ ரோட்ல‌ பார்த்த‌தில்லையே' என்று கேட்கிறார்க‌ள். அவ‌ர்க‌ளை பொறுத்த‌வ‌ரை இன்ஃபோசிஸ், டிசிஎஸ், சிடிஎஸ், விப்ரோ...இவைதான் இந்தியாவிலுள்ள‌ மென்பொருள் நிறுவ‌ன‌ங்க‌ள். 

சில‌ரிட‌மிருந்து வில‌கி இருத்த‌லே நல‌ம்.

இன்னுமா இப்படிலாம் இருக்காங்க?!

கடந்த சில வாரங்களாக விஜய் டிவியில் நீயா நானா நிகழ்ச்சியை தவறாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். எனக்கென்னவோ விஜய் டிவியில் வரும் நிகழ்ச்சிகளிலேயே இது ஒன்றுதான் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. சூப்பர் சிங்கர், ஜோடி நம்பர் ஒன், கனா காணும் காலங்கள்...இதையெல்லாம் பார்த்தால் குமட்டிக்கொண்டு வருகிறது. சரி விஷயத்துக்கு வருவோம்.

நீயா நானாவில் கோபியின் ஆளுமை பற்றி சொல்லவேண்டியதில்லை. ஒரு சில் சமயம் படு மொக்கையான தலைப்புகள், கருத்துகள் என கொஞ்சம் குறைகள் இருந்தாலும், பெரும்பாலான சமயம் ரசிக்கும்படியாகவே இருக்கிறது. சென்ற வாரம் ‘வார்த்தை’ குறித்தான தலைப்பில் ஆண்கள் ஒரு தரப்பிலும், பெண்கள் ஒரு தரப்பிலும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

உங்களை காயப்படுத்திய எந்த வார்த்தை இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது என்று கேட்டபோது ஒரு பெண் சொன்னார். அவரின் நண்பர் ஒரு முறை கேட்டாராம், “கூட ஒரு ஆம்பளை நடக்கும்போது நீ பாட்டுக்கு முன்னாடி போறீயே, குடும்ப பொம்பளை மாதிரியா நடந்துக்கறே” என்று. இதைச் சொல்லும் முன் வரை அந்த பெண் மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் கலகலப்பாகத்தான் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இதைச் சொல்லும்போதுதான், லேசாக அவர் குரல் உடைந்து ஏறக்குறைய அழும் நிலையில் பேசினார். அதற்கு பின் அவருக்கு கோபி பதிலளித்ததெல்லாம் வேறு கதை.

இதை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது எனக்குள் எழுந்த கேள்வி, இன்னும் கூடவா ஒரு பெண் தனக்கு பின்தான் வரவேண்டும் என்று நினைக்கும் ஆண்கள் இருக்கிறார்கள்? நிஜமாகவே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. நான் ஏதோ பெண் விடுதலைக்குப் போராடுபவனோ, மேடைகளில் பெண்களின் புகழைப் பாடுபவனோ அல்ல.

பெண்ணை சக மனுஷியாக மட்டுமே பார்க்கிறேன். அலுவலகத்தில் சிறப்பாக பணிபுரிந்தால் பாராட்டுகிறேன், ஏதேனும் தவறு செய்தால் சற்றே கடிந்துகொள்கிறேன், நெருங்கிய நட்பென்றால் சகஜமாக கிண்டலடிக்கிறேன். அவ்வளவே. ‘டி’ போட்டு பேசும் உரிமை கொடுத்தவளை ஏன் ‘டா’ போட்டு பேசுகிறாய் என்று ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.

சில நாட்கள் முன் பாட்டியிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது சொன்னார். அவர்களுடைய எதிர் வீட்டில் இருக்கும் பையனுக்கு பெண் பார்க்க சென்றிருக்கின்றனர். குடும்பத்தோடு போயிருந்ததில், மூத்த உறுப்பினர் ஒருவர் சபையிலேயே கேட்டிருக்கிறார், “பொண்ணுக்கு சமைக்கத் தெரியுமா” என்று. பதிலுக்கு அந்த பெண், ”நீங்க என்ன சமையல்காரியையா பார்க்க வந்திருக்கீங்க” என்று எதிர் கேள்வி தொடுத்திருக்கிறார். இதைச் சொல்லும்போது, பாட்டி அந்த பெண்ணை பற்றித்தான் குறைபட்டுக்கொண்டார்.

ஆனால் எனக்கு அந்த பெண் கேட்டது பிடித்திருந்தது. சமைக்கத் தெரியுமா என்று கேட்பது நியாயமெனில், பையனோட மெடிக்கல் சர்டிஃபிகேட் வேண்டும் என்று பெண் வீட்டார் கேட்டால் அதுவும் நியாயம்தான். ஆனால் இன்றைய சமூகத்தில் இதை எத்தனை பேர் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்?

பெண் என்பவள் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் இன்னும் வீட்டிலுள்ள பெரியவர்களிடத்திலும், உறவினர்களிடத்திலும் காணமுடிகிறது. நாம் ஏதேனும் எடுத்துச் சொல்லி இந்த வயதிற்கு மேல் அவர்கள் மாறுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை துளியும் இல்லை. எனவே அதுபோன்ற ஆபத்தான முயற்சிகளிலும் ஈடுபடுவதில்லை. ஆனால் வருங்காலத்தில் இதுபோன்ற ஏற்றத்தாழ்வுகள் எல்லாம் இருக்காது என்றே எண்ணுகிறேன்...பார்ப்போம்.